Keşkeler

‘’Didem Madak’ın anısına…’’

Kafa karışıklıklarımla başlıyorum şiirime Bir şiir daha yoldaşlık edecek, Arkası gelmez yarınlarıma… Buzlu çay yudumlayacağım mesela Hayatımın hararetini alması için. Küfürden doğma dualar edeceğim. Boş, ıssız, kimsesiz gece yarılarında. Olmayan umudumu yeşerteceğim böylece. Uyumak isteyeceğim, kâbuslarımdan kurtulmak için. Çapaklarla örülü rüyalar görmekle meşgul olacağım. Bilmediğim yerlerde, görmediğim simalar Koşturacak peşimden. Hamur yoğurmaya başlayacağım. Un yerine hatıralarımı, Su yerine acılarımı Ekleyeceğim leğenin içine. Balkona çıkacağım. Ki her fayansında Ayrı bir gübür olacak. Öfkeli, kızgın, bunaltıcı bir öğle güneşinde Hem kiraz saplarını hem "keşke"lerimi Kurutacağım. Bir ağaç dikmiş Didem Madak! Kendimi oraya asacağım. Son nefesimi vereceğim. Dökülüvericek o anda kucağımdaki keşkeler sürüsü Rahat vermez baş ağrılarıyla dolu bir çarşafın üzerine.


Hulusi ÇAKMAK

1 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Vira