İkilik Kini

Gözümden ak ve mâh kıskanç Benim dünyam bana muhtaç Acım tâze dilim hep aç Temâşâm sen ve yeksânım Hevâ benden ne diledi de yapmadım Ateş benden ne istese olduğuma fırladım Ve kimse bana yardım etmeyecek müddettedir Çünkü babamın sanemine baltayı ben koymadım Ey güvercinler, beni dinleyin ellerim sizdedir Yükseklerde değildiniz gözlerim kanatlarınıza değmeden Benimkisi de sırtına saklanan biri için kibir midir Ey karınca, tut da şu gözümü sıyır vücudumdan Çiğnedim tüm ölüleri, farkında mıyım? Kaba şair-i azamlar kentlere diktelerini sundu Su, ya sinemi ya da taşlara hep başlarını savurdu Çiğnedim kendimi de eskisinden farklı mıyım? Meydan ve ev, ellerimi birbirine kavuşturan Ruhuma değene kadar ceketime sıkışan kabza Öfkem değilse nedir? Heykellere bakışıp durduğum İnanç değil de kimdir? Sen kimin nesiydin? Ayna, düştüğün dağı anlatan bir dili çoşkun Yalanlara düşman âmâ gözü yorgun Ok, gel de saplan yanağıma içeyim kadehinden hûn O yalnız maksadına yaslanıp durmakla meskun



Mustafa ÖZGÜL


4 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Vira

Keşkeler