Bend-i Sihr-i Mümtenî


Şöyle sene anlatmak geldi gece içimden Akrebin kovulduğu vakitlerin alelâde birinde Söylesene nasıl geçersin benden içmeden Serin hoşluğu helâl değil ise fevkalâde bir rinde Hem uzaksın hem yakın Sınırı bu bendeki aklın Kaderden diye hüküm verme sakın Sırrı bu benddeki aklın Senin aşkın benim içimde ukdedir Seni aşkın, benim içinde muktedir Sevkin, hitâbını bilmeyince tutan küftedir Sevgi, yalnız başına icrâ edenin anlayabileceği bir güftedir Anlam demişler bir an için, Uçmağa dermânı olunca bu hiçliğin Bend ile soluklaşır hâle titrek titrek Bende soluduğu hâlde bende içrek Birileriyle zemmetmeyi iyi san Birbirine zimmetlisin, ey insan İçkin ve aşkın olan ebediyet Yine ve yeniden sende bulunacak elbet İsm-i zekâvet fısıldanmış âdemoğluydum Düştüm, zemîne saplanmış bir ay oldum Gökte aradım, yerde kayboldum Ben, beni yazdığın bu ademde gayb oldum Bende bendden emin değildim Ben de bir bende elindeydim Benim, bendim, Benim bendim. Bende bir ben için hareketlendim Bende bendelik için hareke istemedim.


Zeki Berkay ÖZKOL

2 yorum

Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Vira

Keşkeler